Wednesday, 5 April 2017

Short Attention Span Record Reviews, April 2017


BODY COUNT – Bloodlust

Ice-T’s metal project sounds tighter than ever. (8)

CREEPER – Eternity In Your Arms

UK horror-punk hopefuls with stadium rock ambitions, combining the Misfits and Meat Loaf to come up with a sound that ultimately comes closer to the epic epicness of “Black Parade”-era My Chemical Romance than to anything else. This is perfect teenage music. (8)

DOOMOCRACY – Visions & Creatures Of Imagination

Epic doom a-la Candlemass the way it’s supposed to be. (8)

DREAD SOVEREIGN – For Doom The Bell Tolls

A different kind of doom, less epic than Doomocracy and certainly more evil, the kind of stuff that’ll turn your children into Satanists. From Primordial’s Nemtheanga. (7)

MASTODON – Emperor Of Sand

It’s Mastodon so of course it’s good, however the band seems to have lost some of its sense of adventure, occasionally settling on autopilot. But in any case I don't think I'm even allowed to ever give them anything less than an (8).

MOTHER’S FINEST – Love Changes: The Anthology 1972-1983

Anthology for coed, biracial pioneers of the funk/hard rock hybrid and one of the greatest live acts ever, the only band to ever kick ass supporting Parliament/Funkadelic AND Aerosmith on consecutive evenings in the 70’s with the same set. Great stuff up to 1981, but most the 1983 “lost” album included here in its entirety is disco crap. (7)


Wino’s cult doom metal outfit is back with a kick-ass album you can accurately call heavy as fuck. Of course he’s changed the line-up 3 times already in the last 12 months so don’t expect this to be long-term, but enjoy it while it lasts. (8)

TROUBLED HORSE – Revolution On Repeat

Swedish psych-rock band featuring Witchcraft & Spiders alumni. Good stuff and also includes a Warren Zevon song but I’ve always wondered, what can a horse possibly be troubled about? It’s a fucking horse. (7)


AIMEE MANN – Mental Illness

Probably the most underrated female singer-songwriter of the 90’s pens another set of great character sketches disguised as perfect pop songs. (8)

DIAMANDA GALAS – At St. Thomas The Apostle Harlem / All The Way

The power of her voice is scary and on these two albums she proves to be quite a formidable piano accompanist as well. But still it’s hard to derive any real pleasure from listening to this stuff, no matter how much you admire the accomplishment. (?)


I really can’t stand the guy’s whole “poster boy for hipsterism” status and attitude but I have to admit, this is a magnificent album that Harry Nilsson or a 25-year old Elton John would’ve been proud to call their own. (8)

JAKE XERXES FUSSELL – What In The Natural World

Southern folk blues released in 2017 but sounding eternal. Beautiful. (8)

JULIA HOLTER – In The Same Room

A collection of songs from her past albums re-arranged and recorded live in the studio over two days. An interesting experiment that shouldn’t normally work this well as it’s chamber pop we’re talking about. (7)


The band’s signature huge sound, a hybrid between Roy Orbison-style ballads and wild Tex-Mex rave-ups with a good measure of Cuban flavoring, makes “Brand New Day” a really fun album. (7)


Look, I love Nelly, OK? I’ve loved her ever since I came across “Sh*t On the Radio” on Australian MTV upon arriving in Melbourne in 2002, immediately heading out into an unknown city in search of a record store because of her despite the worst jetlag in history. And I’ll always love her because she’s a big pop star who’s not afraid to reinvent herself with every album. (7)


Late-career highlight by country music’s low-profile hero and former son-in-law of Johnny Cash. (8)

WILKO JOHNSON – I Keep It To Myself: The Best Of Wilko Johnson

A collection of tracks recorded between 2008 and 2012 before the world rediscovered Wilko thanks to the #1 hit album with The Who’s Roger Daltrey and the amazing cancer survival story, including unnecessary reworkings of several Dr. Feelgood classics. Great guitar work, terrible singing, non-essential listening really. (6)

Saturday, 18 March 2017

Short Attention Span Record Reviews, March 2017


BLACK SABBATH – The Ultimate Collection

It’s not the “ultimate” collection as it only includes material from the first 8 albums, but it’s a really good summary of the first Ozzy era – six tracks each from the debut and “Paranoid”, five from “Master Of Reality”, and three each from the rest except “Never Say Die” that gets two. (666)

CRYSTAL FAIRY – Crystal Fairy

This is probably the most “pop” (ha!) Melvins-related project ever, and certainly the most fun in a very-very long time: Buzz & Dale team up with Omar Rodriguez-Lopez and The Butcherettes’ Teri Gender Bender for an awesome riff-rock extravaganza. (8)

DOOL – Here Now There Then

Featuring a couple of members from The Devil’s Blood but more goth-sounding, not entirely dissimilar to latter-day In Solitude but with female vocals (no, not that The Devil’s Blood member). (8)

KXM – Scatterbrain

Hard rock supergroup power trio featuring Doug Pinnick (Kings X), George Lynch (Dokken) and Ray Luzier (Korn). Second album second dud, great players but no chemistry. (5)

ME AND THAT MAN – Songs Of Love And Death

Behemoth’s Nergal goes country-folk on this project ripping off Nick Cave’s “Murder Ballads”, Johnny Cash’s “American Recordings” and Leonard Cohen’s whole catalog, ends up sounding like Wovenhand. (7)

PALLBEARER – Heartless

Redneck Sabbath/Candlemass disciples at the top of their game. (8)

SOUNDGARDEN – Ultramega OK [Expanded Reissue]

Debut from 1988 reissued with much improved mix and extra tracks. In a different league than their grunge brethren from the beginning, still searching for their sound here and not their best album but it’s Soundgarden so play it on (11).

UNEARTHLY TRANCE – Stalking The Ghost

The usual sludgy doom metal on the New Yorkers’ comeback album after a 7-year hiatus. If you think you’ll enjoy a Crowbar/Neurosis hybrid then check this out. (7)


BLANCK MASS – World Eater

Fuck Buttons’ Ben Power is playing like he’s on steroids and bad acid and trying to pummel your cranium into a bloody pulp using Jean-Michel Jarre as a baseball bat. (8)


Cory writes great, dark and funny songs, punk influenced but country-ish. On certain tracks he even manages to come across as a really cool Tom Petty/Elvis Costello hybrid. Love this! (8)

CRAIG FINN – We All Want The Same Things

The Hold Steady mainman goes solo again, great storytelling as ever but with simpler song structures and I seriously miss his regular band’s E-Street-isms. (7)


Mathlouthi’s music has been banned in her native Tunisia for corrupting the local youth, so she’s been living in exile between Paris and New York where she continues to create her addictive mix of Western electronic and Eastern organic sounds. Imagine Bjork doing a Fairuz tribute album and you’re halfway there. (8)


Bad Religion frontman is the latest punk rocker to go full-on country, so I guess I’m not the only one getting older. Features a couple of Social Distortion members. (7)


Alynda Segarra leads her Americana band to explorations of outsider urban life. She’s from the Bronx and of Puerto Rican origin so I guess she knows what’s she’s talking about. (7)

LAURA MARLING – Semper Femina

The title comes from 1st Century BC Roman poet Virgil, the melodies come from a strange and beautiful place where Joni Mitchell meets Nick Drake. (8)

MARC ALMOND – Hits And Pieces: The Best Of Marc Almond And Soft Cell

Yo, how can you possibly put together a compilation like this and NOT include “Memorabilia”? Without that little gem all the best songs here are covers. Still I have to admit that some of them (“Tainted Love”, “I Feel Love”, “Days Of Pearly Spencer”) are masterpieces. (8)

MARIO BATKOVIC – Mario Batkovic

Here’s a phrase I never thought I’d say in my lifetime: This solo accordion avant-garde album rules. (8)

SOUTHSIDE JOHNNY & THE ASBURY JUKES – The Fever: The Remastered Epic Recordings

Southside Johnny’s first four albums (1976-1979) remastered and repackaged on a double CD. A must for all Springsteen/E-Street Band fans – google/wiki the association if you don’t know about it. (8)

VALERIE JUNE – The Order Of Time

June is a strong songwriter who effortlessly blends southern soul, pop and folk to create her own unique niche. (8)

VARIOUS ARTISTS – Keb Darge & Cut Chemist Present The Dark Side: 30 Sixties Garage Punk And Psyche Monsters

The title is pretty much self-explanatory – “Nuggets”/”Pebbles” fans will find plenty of stuff to like here. (8)

Saturday, 18 February 2017

Short Attention Span Record Reviews, Feb 2017

FRANK TURNER – Sleep Is For The Week (10th Anniversary Edition)
Turner’s debut album, his folkiest, re-released with bonus disc featuring demos and live recordings. (7)

GRAILS – Chalice Hymnal

Progressive in the truest sense of the word and a bit more playful than their masterpiece “Deep Politics”, “Chalice Hymnal” once again sounds like the soundtrack to a great desert road movie. (8)

JESCA HOOP – Memories Are Now

Quirky, weird and wonderful songs that often sound like children’s ditties but with a dark edge, sort of like the aural equivalent of “Alice In Wonderland”. She’s probably sick and tired of people mentioning the fact that she used to work as nanny to Tom Waits’ children instead of talking about her art but, remarkably, she sounds exactly like the nanny to Tom Waits’ children. (8)

LIFT TO EXPERIENCE – The Texas-Jerusalem Crossroads (2017 remix)

The very definition of a lost almost-classic, the sole album by this Texan trio was originally released in 2001 and heard by very few. Now remixed (the band was unhappy with the original no-budget mix) and re-released, it will hopefully attract more people to LTE’s majestic, shoegaze-y, psychedelic universe. (9)

MENZINGERS – After The Party

If you like the whole Japandroids/Beach Slang/Titus Andronicus/The Hold Steady punks-who-want-to-be-Bruce-Springsteen thing as much as I do, then this one’s for you. (8)

MIRRORS FOR PSYCHIC WARFARE – Mirrors For Psychic Warfare

Another Neurosis side project, this one coupling Scott Kelly with Sanford Parker (Buried At Sea, Minsk, Nachtmystium, Unearthly Trance and three gazillion other bands), it’s a drone-y electronic/doom hybrid that seriously tests the listener’s attention span but ultimately rewards him. (7)

NECKS – Unfold

This is not post-jazz, this is post-everything. (7)

NIKKI LANE – Highway Queen

Nikki lives on the crossroads between country and rock ‘n’ roll, her husky voice and kick-ass band pumping out some great tunes. She should be a star. (8)


Not really a “best of” as it includes songs from only three studio albums released between 2004-2008 on Nettwerk (they’ve released four more studio albums on other labels), still an enjoyable listen. (7)

OTIS TAYLOR – Fantasizing About Being Black

After 15 albums Taylor has mastered his craft and his “trance blues” is a truly haunting experience, especially on this semi-concept album about the history of racial injustice. If you’ve never heard his stuff, you’re in for a big shock. (8)

RHIANNON GIDDENS – Freedom Highway

After a debut album based mostly on cover versions of songs made famous by other female artists, Giddens now sets out to prove that she’s not just a fantastic singer/interpreter but a talented writer too, with original material covering everything from folk to funk. (8)


“Sacred steel” is not just the name of a God-awful German heavy metal band, it’s also a steel guitar-based subgenre of gospel music and Randolph is the Yngwie Malmsteen of sacred steel – a virtuoso backed by a smokin’-hot band whose songs are mainly used as vehicles for solos. This is one of his better albums, bringing on some serious funk chops. (7)

SADIES – Northern Passages

As always impossible to pigeonhole, on their 10th album The Sadies keep shifting from garage punk to country to folk rock to psychedelia, sometimes within the same song. (8)


Noisy psychedelic folk rock with stadium rock ambitions, like a drugged-out War On Drugs with more facial hair. (6)


I’ve somehow ended up owning Thievery Corporation’s entire discography even though I’m not a beach bar DJ. The new album’s a bit heavier on the reggae/dub than previous efforts, somewhat lacking in hooks but still well within their “exclusive nightclub playlist” comfort zone. (6)


How many artists do you know that have singlehandedly launched an entire music genre from a strange place into the stratosphere? In terms of importance Tinariwen is up there with Fela Kuti, Bob Marley and Ravi Shankar, bringing the funky, hypnotic sound of the Sahara to the West. (8)

Sunday, 29 January 2017

10 Λόγοι Που Οι Krokus Είναι Το Πιο Γαμάτο Συγκρότημα Όλων Των Εποχών

Για τους κάτω των 40 το όνομα των Krokus πιθανότατα δεν σημαίνει τίποτα - φαντάζει απίθανο, εν έτει 2017, να σκεφτεί κανείς ότι στις αρχές των 80's οι Ελβετοί, που σήμερα ούτε καν cult δεν μπορούν να θεωρηθούν, ήταν μία από τις μεγαλύτερες heavy metal μπάντες του πλανήτη. Και μία από τις πιο γαμάτες. Ναι ρε, τις πιο γαμάτες. Και θα στηρίξω την παραπάνω δήλωση με επιχειρήματα.

1. Όταν ξεκίνησαν το 1975 οι Krokus έπαιζαν progressive rock, μέχρι που είδαν τους AC/DC live με τον Bon Scott και είπαν, "ΑΥΤΟ!". ΟΚ; Καλά ξεκινάμε ως εδώ;

2. Επέλεξαν το όνομά τους, που στα Γερμανικά σημαίνει κρόκος (το λουλούδι, όχι του αυγού), με βασικό κριτήριο το ότι περιέχει τη λέξη ΡΟΚ. Beat that.

3. Τα μέλη του συγκροτήματος έχουν καταπληκτικά αληθινά ονόματα όπως Chris Von Rohr και Fernando Von Arb. Μέχρι κι εγώ θα είχα κάνει καριέρα ροκ σταρ αν λεγόμουν Chris Von Rohr ή Fernando Von Arb.

4. Έχουν γράψει το καλύτερο reggae/metal υβρίδιο όλων των εποχών. Οι Led Zeppelin έβαλαν τον πήχυ ψηλά με το "D'Yer Maker", οι Scorpions προσπάθησαν φιλότιμα με το "Is There Anybody There", αλλά το "Tokyo Nights" των Krokus τα ξεπερνάει όλα. Όλα, σας λέω. Το οποίο "Tokyo Nights", σημειωτέον, συμπεριλήφθηκε σε άλμπουμ με τίτλο "Metal Rendez-Vous", έτσι για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.

5. Ανακάλυψαν τα ριγέ κολάν παντελόνια πάνω-κάτω την ίδια εποχή με τους Iron Maiden. Τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται.

6. Και μια που λέμε για Maiden, στο κομμάτι των Krokus "I'm On The Run" του 1982 δεύτερα φωνητικά κάνει κάποιος Bruce Dickinson.

7. Έχουν τραγούδι με τίτλο "Long Stick Goes Boom", ηχητικά καρακλεμμένο από AC/DC, το οποίο περιέχει τους εξής ανυπέρβλητους στίχους: "My stick is tight, my blood is hot / let's do it here, right on the spot". Ένα Νόμπελ στον κύριο παρακαλώ. Α, και το τραγούδι σπέρνει, σοβαρά.

8. Τότε στα 80's κάνανε γούτσου-γούτσου με τη Metal Queen, τη Lee Aaron. Αυτό από μόνο του θα αρκούσε για μια θέση στο Πάνθεον.

9. Ο τραγουδιστής της μπάντας Marc Storace εκμεταλλεύθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το γεγονός ότι μοιάζει με neanderthal, αποδεχόμενος να παίξει το ρόλο ενός neanderthal στο ντεμπούτο του ως ηθοποιός το 2006 στην ταινία "Anuk".

10. Αλλά, κυρίως: Το ακατέβατο δεκάρι "Headhunter" του 1983. Χωρίς ένα filler, με θεϊκές τραγουδάρες όπως το ομώνυμο, ή το μυθικό mid-tempo "Screaming In The Night", ή το riff-άτο "Ready To Burn", ή το μεγαλειώδες 'Night Wolf", ή το ΕΠΟΣ "Russian Winter", αυτό το άλμπουμ εκφράζει καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο (με μόνες πιθανές εξαιρέσεις τα "Screaming For Vengeance" και "Restless And Wild" τα οποία, πιστέψτε με, κοιτάζει άφοβα στα μάτια) την κατάσταση του metal στη Γηραιά Ήπειρο σε εκείνο το μικρό χρονικά παράθυρο ανάμεσα στην πτώση του NWOBHM και τη γέννηση του thrash.

H Krokus φλασιά μου ήρθε χάρη στη νέα τους κυκλοφορία, ένα αρκετά διασκεδαστικό άλμπουμ διασκευών με τίτλο "BIG ROCKS". Το αυτοκόλλητο στο εξώφυλλο γράφει "No fillers, no ballads, no bullshit" - αν είχαν προσθέσει κι ένα "no irony" θα ήταν ακόμα ακριβέστερο, εδώ δεν υπάρχει χώρος για χιπστεριές, οι τύποι φέρνουν στα μέτρα τους classics των The Who, Neil Young, Animals, Queen κλπ. παίζοντας με αφοπλιστική ειλικρίνεια γιατί μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν, κι ας μην αφορούν πλέον σχεδόν κανέναν. Αυτό τους κάνει ακόμα πιο γαμάτους.

Friday, 27 January 2017

Short Attention Span Record Reviews, Jan 2017 Vol. II

On the follow-up to 2015's excellent “Silk And Stone”, Bosnian singer Medunjanin continues to explore and expand her country’s rich musical sevdah tradition by adding jazz elements from pianist/producer Bojan Z and flamenco flourishes from guitarist Bosko Jovic. Beautiful. (8)


Folky, roots-rock band experiments with poppier formats, sometimes succeeds. (6)


Canadian country/roots rock band releases collaborative album featuring guests such as Rodney Crowell, Eric Church, Raul Malo, Nick Lowe etc. Fun! (7)


Bryars is better known for his minimalist work, especially the masterpiece “Jesus’ Blood Never Failed Me Yet”, but this is quite different – haunting choral music written specifically for the wonderful choir heard here and based on a series of mystical poems by Thomas Traherne. By the way, it’s on ECM so you know it has to be good. (8)

HORISONT – About Time

I’ve written a sort of proper review for this in the February issue of Metal Hammer Greece magazine, go out and buy it next week please. (8)

JAPANDROIDS – Near To The Wild Heart Of Life

Do you miss Husker Du? These guys do. I do too. (8)

KROKUS – Big Rocks

I decided to listen to this album of covers in the midst of a nostalgia crisis. It could’ve been worse, it’s 100% dated but at least it rocks like a decent backwoods hard rock jukebox. (6)

PRODIGY – Hegelian Dialectic: The Book Of Revelation

Unfortunately this doesn’t start any fires, nor does it smack up any bitches. (6)


Supergroup power-trio consisting of glam rock legends Suzi Quatro, Andy Scott (Sweet) and Don Powell (Slade). The three of them added up are 204 years old but they don’t give up, bless ‘em. (6)

SLEAFORD MODS – English Tapas

Sounds like you’re in the pub and a drunk punk asshole is yelling in your face, so it’s a good Sleaford Mods record. (7)

Friday, 13 January 2017

Short Attention Span Record Reviews, Jan 2017

From the swampy bayou scream of “Ready To Die” to the psychedelic pop gem “Little Movies”, from the nostalgic country rock of “Memphis Rain” to the jokey loser anthem “Hard Life”, Tasjan mixes is up like a glammier, funnier Sturgill Simpson. Love this! (9)

AFI – AFI (The Blood Album)

I successfully managed to avoid any contact whatsoever with AFI for 20 years. A couple of spins of this unspectacular goth-tinged pop-punk by 40-year olds pretending to be teenagers proves I was probably right. (6)

BANGLES – Ladies And Gentlemen... The Bangles!

Vinyl release of compilation initially released in digital format a couple of years ago, includes all the early stuff before the band got signed to Columbia Records and turned pop, when they still were a kick-ass Paisley Underground-associated garage band. (9)

DROPKICK MURPHYS – 11 Short Stories Of Pain & Glory

Toned down, slower tempos, more real singing rather than the usual beloved “drunks screaming in your face”, lackluster songwriting, overall rather disappointing. At least there’s a fun cover of “You’ll Never Walk Alone”. (6)

GONE IS GONE – Echolocation

Metal supergroup featuring members of Mastodon, At The Drive-In, Queens Of The Stone Age and a soundtrack composer (!). Heavy, ambient and well-executed but going nowhere, really. Includes a Portishead cover. (6)

KATE TEMPEST – Let Them Eat Chaos

Tempest’s spoken word is not exactly hip hop, it’s poetry with beats and it perfectly encapsulates what it’s like to be young and angry in London today. (8)

KLEZMATICS – Apikorsim

Klezmer revivalists still going strong after 30 years of Jewish party tunes and gorgeous melancholic ditties. (8)

NINE INCH NAILS – Not The Actual Events

Short but certainly not sweet, this 21-minute EP is gnarly and aggressive and leaves the listener wanting more. Reznor’s got more stuff coming out in 2017, we’re looking forward. (7)

RUN THE JEWELS – Run The Jewels 3

RTJ drops new album unexpectedly on Christmas day and suddenly makes all year-end “best of” lists obsolete. (9)

RYAN ADAMS – Prisoner

I love “Heartbreaker” and “Gold”, I really like a lot of other stuff this guy has done over the years, but “Prisoner” is a bit boring and lacking in the hooks department. (6)

THE DEVIL MAKES THREE – Redemption & Ruin

Fantastic covers album – the band combines bluegrass, country, Delta blues, rockabilly, ragtime and jug music to transform classics by Muddy Waters, Hank Williams, Robert Johnson, Willie Nelson, Kris Kristofferson, Townes Van Zandt etc. Also featuring A-list guests like Emmylou Harris, Duane Eddy, Tim O’Brien and Jerry Douglas. (8)

THE HOLD STEADY – Boys And Girls In America (Deluxe Edition Reissue)

Because this, now with bonus tracks. (10)

Wednesday, 11 January 2017

Οι Καλύτεροι Δίσκοι Που Δεν Άκουσες Το 2016

Κάθε χρόνο τα ίδια - επί δώδεκα μήνες ακούς ψυχαναγκαστικά νέες κυκλοφορίες, κρατάς σημειώσεις, κρίνεις, συγκρίνεις και φτιάχνεις την Απόλυτη λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς. Και μετά βλέπεις τις λίστες των άλλων και περιλαμβάνουν πράγματα των οποίων την ύπαρξη αγνοούσες, πέρασαν κάτω από το ραντάρ σου, τα ακούς και παθαίνεις πλάκα και αρχίζεις να βλαστημάς.

Αυτό που ακολουθεί λοιπόν είναι μια σύντομη καταγραφή γαμάτων δίσκων του 2016 που ο Music Geek δεν άκουσε εγκαίρως μέσα στο 2016. Οι δίσκοι προέρχονται κυρίως από ιδιώματα στα οποία δεν θεωρώ εαυτόν ειδικό, πράγμα λογικό καθώς εκεί που γνωρίζω περισσότερα είναι πιο δύσκολο να μου ξεφύγουν σημαντικά πράγματα, και η σειρά είναι αλφαβητική γιατί αν προσπαθήσω να μπω σε διαδικασία να τους βάλω σε σειρά αξιολόγησης θα αρχίσω να σκέφτομαι ποιος είναι αρκετά δυνατός για να αξίζει μία θέση στην επίσημη λίστα, και ποια θα ήταν αυτή η θέση, και θα μου στρίψει τελείως. Εξερευνήστε, αξίζει τον κόπο.

Ώραια, τώρα που μάθατε όλοι τον Sturgill Simpson πάμε να βρούμε το επόμενο next great thing από το χώρο της country. Λέω "great" που υπονοεί ποιότητα και όχι "big" γιατί το δεύτερο εμπεριέχει το στοιχείο της εμπορικής επιτυχίας και δυσκολεύομαι να φανταστώ τον Tasjan στα Grammys με χρυσούς δίσκους - όχι γιατί τα τραγούδια του "Silver Tears" δεν είναι κορυφαία, αλλά διότι το σαρδόνιο χιούμορ, το χασικλίδικο attitude και ο σταρχιδισμός του Tasjan μάλλον δεν θα κάτσουν καλά με αυτούς που μοιράζουν βραβεία. Κατά τα άλλα ο Tasjan είναι εξίσου καλός συνθέτης και τραγουδιστής με τον Simpson, εξίσου "αιρετικός" εμπλουτίζοντας τον ήχο του με στοιχεία από άλλες μουσικές, και πιθανότατα καλύτερος κιθαρίστας. Πραγματική αποκάλυψη.

ADIA VICTORIA - Beyond The Bloodhounds
Ένας φοβερός συνδυασμός garage-punk-blues-folk στο ντεμπούτο μιας πιτσιρίκας από το Nashville που εξερευνά θέματα θρησκετικά και φυλετικά, πανανθρώπινα και ταυτόχρονα βαθιά προσωπικά. Περιμένουμε το επόμενο βήμα της με κομμένη την ανάσα.


Μιλώντας για μουσική το 2016, εκτός από χρονιά που χαρακτηρίστηκε από τον θάνατο και την επίδραση αυτού στη δημιουργικότητα, ήταν και η χρονιά απόλυτης κυριαρχίας της μαύρης μουσικής: Beyonce, Solange, Danny Brown, Frank Ocean, Kanye West, A Tribe Called Quest, Childish Gambino ήταν τα ονόματα (ζωντανών) που συζητήθηκαν περισσότερο, και στη λίστα αυτή θα πρέπει μάλλον να προσθέσουμε και τον Anderson .Paak - ανήκει στην ίδια συνομοταξία με τον Kendrick Lamar αλλά είναι πιο 70's funk και δεν rap-άρει μόνο, αλλά τραγουδάει κιόλας επαρκέστατα. Θυμηθείτε το όνομα.

KATE TEMPEST - Let Them Eat Chaos
To spoken word ως ιδίωμα ελλοχεύει παγίδες, οι στίχοι απογυμνωμένοι από τις πιασάρικες ενορχηστρώσεις και τις διασκεδαστικές ρίμες του hip hop απαιτούν την προσήλωση του ακροατή - βασικά είναι μια πιο "δύσκολη" και λιγότερο δημοφιλής μέθοδος έκφρασης, για τους ίδιους λόγους που η ποίηση είναι πιο "δύσκολη" και λιγότερο δημοφιλής από τη λογοτεχνία. Ελάχιστοι είναι αυτοί που επιδίδονται στο σπορ με επιτυχία, ειδικά στην Ευρωπαϊκή πλευρά του Ατλαντικού, όπου τα πλησιέστερα σημεία αναφοράς για το "Let Them Eat Chaos" θα ήταν το ντεμπούτο των Streets και ίσως η Anne Clark. Όπως και να 'χει το φετεινό πέρασμα της Tempest από την ποίηση στη μουσική υπήρξε συναρπαστικό.

KLEZMATICS - Apikorsim
Klezmer λέγεται η παραδοσιακή μουσική των Εβραίων της Ανατολικής Ευρώπης και οι Klezmatics, με έδρα τη Νέα Υόρκη, αναβιώνουν αυτό τον ήχο εδώ και 30 χρόνια. Στο νέο τους άλμπουμ "Apikorsim" (σημαίνει "Αιρετικοί" στα Εβραϊκά) προσθέτουν και πάλι στο ύφος τους στοιχεία τζαζ και βαλκανικής μουσικής με τραγούδια που κινούνται από uptempo χορευτικούς δυναμίτες σε απόλυτα θλιμμένες μπαλάντες που κουβαλούν μέσα τους τον πόνο αιώνων. Εξαιρετικό.

Μια υπέροχη κυρία από το Mali, κοσμοπολίτισσα κόρη διπλωμάτη που παντρεύει την Δυτικοαφρικανική μουσική παράδοση με "Ευρωπαϊκές" ποπ αναφορές με εξαιρετικά αποτελέσματα. Σε παραγωγή John Parish (PJ Harvey) και με special guest τον Devendra Banhart για bonus hipster points, το "Ne So" θα μπορούσε κάλλιστα να διεκδικήσει τον τίλο του world music album της χρονιάς.

RUN THE JEWELS - Run The Jewels 3
ΟΚ, εδώ δεν ήταν αμέλεια εκ μέρους μου, δεν είναι ότι μου ξέφυγε αυτό, απλά το κυκλοφόρησαν απροειδοποίητα σε ψηφιακή μορφή ανήμερα παραμονή Χριστουγέννων αφού η κανονική λίστα είχε ήδη δημοσιευθεί. Επιπλέον, καθώς η ημερομηνία κυκλοφορίας σε βινύλιο/CD είναι τον Ιανουάριο, ίσως και να μην έχει θέση εδώ αλλά στις λίστες του 2017. Το καλύτερο rap ντουέτο του πλανήτη στο καλύτερο ίσως άλμπουμ της καριέρας του, με καλεσμένους όπως ο Danny Brown (βλ. Λίστα) και ο Kamasi Washington και με φανταστικά/εθιστικά beats & hooks που θα ενθουσιάσουν ακόμα και όσους δεν ακούνε rap.
Υ.Γ. Αλλά είστε σοβαροί;;; Είναι δυνατόν ένα album να κυκλοφορεί ψηφιακά Δεκέμβριο 2016 και συμβατικά Ιανουάριο 2017;;; Σε ποια χρονιά θα το συμπεριλάβουμε δηλαδή εμείς οι ψυχαναγκαστικοί λιστόβιοι;;; Mindfuck.