Saturday, 26 September 2015

Short Attention Span Record Reviews - Sep 2015 Part III


BOYSETSFIRE – Boysetsfire

Fierce but melodic post-hardcore heroes release a fantastic album, almost as good as “After The Eulogy”. (8)

DEAFHEAVEN – New Bermuda

Hipster metallers take it easy on the post-rock atmospherics this time around focusing on their black metal side, still look like altar boys. Sounds much better the third time you play it, ask me again after three more spins. (7)


Περνάμε καλά κι αυτό βγαίνει στον κόσμο. (7)

GRAVEYARD – Innocence & Decadence

Enough already with the fucking 70’s worship. (6)

HORISONT – Odyssey

Did I say fucking 70’s worship? This is for fans of Uriah Heep, Rainbow (1st album only), Thin Lizzy etc., but the singer’s no Dio or Byron and the lyrics are no Lynott. (6)

KYLESA – Exhausting Fire

Kylesa have been gradually instilling their southern groove metal  with more melody, and this is their most melodic album yet. (7)

MUSTASCH – Testosterone

Hook-laden, good-times hard rock from the band with the best band name ever. (7)

MY DYING BRIDE – Feel The Misery

Dude, will you lighten up already? (7)

SABBATH ASSEMBLY – Sabbath Assembly

More metal than the weird religious cult stuff they did before but still, if you play this backwards make sure you’re holding something you can kill goats with. (6)


They keep changing singers more often than I change underwear (i.e. approximately once a year) and now Daniel Tompkins is back. If you liked the previous ones you’re gonna like this one as well. (7)

VI – De Praestigiis Angelorum

Members of Antaeus, Aosoth and Aborted create unholy black metal racket and make Deafheaven look like altar boys – oh wait. (8)


CHRIS CORNELL – Higher Truth
Listening to a Cornell solo album in 2015 is like stalking an old girlfriend from 20+ years back on social media, you secretly hope that she might still be able/willing to give you pleasure but it won’t happen buddy plus you’re an idiot. (6)


Deep blues cuts by Big Joe Turner, Blind Boy Fuller, Leadbelly and others interpreted by the brothers from the Blasters. (7)

DRUNKEN PLAYER – The Bible And The Blues

Hillbilly barstool poets mix it up with blues, doowop, rockabilly, and country gospel. (7)

JOHN GRANT – Grey Tickles, Black Pressure

Pure genius. (9)

LANA DEL REY – Honeymoon

Lots of style and quite a bit of substance, so far this is probably Del Rey’s best set of torch songs for the terminally hip. (8)

MERCURY REV – The Light In You

Outsider pop cult heroes return after a 7-year hiatus, not much has changed in the meantime. (7)

PATTY GRIFFIN – Servant Of Love

Fantastic veteran Americana songwriter and former Robert Plant collaborator/love interest expands her sound with some jazz and Middle Eastern elements. Simply beautiful. (8)


He actually manages to make a Taylor Swift album sound like a Ryan Adams album. (8)


Great bluegrass sextet, made famous for backing comedian Steve Martin (an excellent banjo player) and Eddie Brickell on their musical adventures, hold their own on this fun album inorporating folk, blues and pop elements to their sound. (8)

THE NECKS – Vertigo

Minimalist experimental jazz trio, one 44-minute improvisation, induces trance state but could be challenging for those with short attention spans. (8)

Saturday, 12 September 2015

Short Attention Span Record Reviews - Back To School 2015


AGAINST ME! – 23 Live Sex Acts

Totally live, warts and all, no overdubs, Laura Jane Grace & Co put on a hell of a show leaving you breathless and proving that the punk spirit still burns inside. (8)


Heavy fucking metal the way it should fucking be. (8)


Grave Pleasures have risen out of the grave of Beastmilk, but offer slightly less pleasure. (7)


Live recording with Chris Cornell and Duff McCagan filling in for the two dead guys: It would’ve ruled if it wasn’t for the fucking orchestra. (6)

RABBIT RABBIT – Rabbit Rabbit Radio, Vol. 3: Year of the Wooden Horse

Husband and wife team (un)known for their work with Sleepytime Gorilla Museum and featuring a bunch of noisy guitarist guests start out with an avant-garde experiment and end up with a bunch of weirdly Pixies-like gems. (8)

SLAYER – Repentless

It sounds like Slayer and it looks like Slayer, all the signifiers are in place, yet somehow
it doesn’t feel like Slayer without Hanneman. But maybe it’s just me. (7)


Another eclectic southern gothic mix of punk, rockabilly and country. Party time! (8)


Tribute band led by Bowie’s original rhythm section from 1970, on stage, kicking ass. CD1 is “The Man Who Sold The World” album performed in its entirety, CD2 is other selections from Bowie’s 70s repertoire. Heaven 17’s Glenn Gregory does a passable Bowie and Marc Almond makes a special guest appearance on a chilling “After All”. This has Bowie’s seal of approval so who are you to argue? (8)


Releasing “The Night Creeper” around the same time as Ghost’s “Meliora” is like offering a choice between brussels sprouts and lobster for dinner, and only vegans would choose this. (5)



Beirut’s melancholy pop worked fine for a couple of albums, but sounds much less exciting today. (6)

CHRIS CONNELLY – Decibels From The Heart

Always had a sweet spot for this cult early 90’s figure who, when not singing in 25 different industrial bands with assorted members of Ministry and Killing Joke, creates lush solo albums like this one which sounds like a cross between David Bowie and Marc Almond. (7)

CRAIG FINN – Faith In The Future

How can you NOT like an album with song titles like “Maggie I’ve Been Searching For Our Son”, “Sarah, Calling From A Hotel” and “I Was Doing Fine (Then A Few People Died)”? As a storyteller the guy’s Dylan, Springsteen and Waits all rolled into one! And the tunes are great even without the Hold Steady’s epic rock bombast. (8)

GIL SCOTT-HERON – Small Talk At 125th And Lenox (Re-issue)

His 1970 debut sounds quite different from the jazz-funk Scott-Heron became known for – this is militant spoken word, raw black poetry straight from the streets of Harlem, with just a couple of percussionists providing minimal instrumentation on most tracks. Re-issue of the year. (10)


Great tunes, catchy choruses, beautiful production, a sound that’s hard to categorize but might remind you of everyone from Bruce Springsteen to Fleetwood Mac, what’s not to like? (7)

JOAN SHELLEY – Over And Even

Shelley’s songs will make you dream of mountains, rivers, forests and a life you never had, city boy. (8)

JULIA HOLTER – Have You In My Wilderness

Holter’s orchestral/baroque pop is quite unique and hard to describe, all I can say is that this is gorgeous. (9)

MADDY AND TAE – Start Here

Pop-country music’s latest sensation come across as a hybrid between Taylor Swift and a teenage version of the Pistol Annies. (7)

NILS FRAHM – Late Night Tales

A strong addition to this exciting compilation series, modern classical composer Frahm goes for an eclectic mix that moves with ease between Vladimir Horowitz, Boards Of Canada, Miles Davis and Colin Stetson. (8)

Friday, 4 September 2015

Mixtape #4 - Baby That's Rock 'N' Roll 2015

Δεν έχω Σποτιφάϊ, δεν δουλεύει στο Ντουμπάϊ (I'm a fuckin' poet and I didn't even know it). 

Άκουσα κάποιον τις προάλλες να λέει ότι το rock 'n' roll έχει πεθάνει και μου γύρισε το μάτι ανάποδα. Και αφού δεν έχω Spotify, είπα να καταθέσω τα αποδεικτικά στοιχεία για το αντίθετο the old-fashioned way: Mixtape.

Η συλλογή που έφτιαξα για εσάς ακολουθεί μια πολύ απλή λογική: 60-άρα (περίπου) κασέτα, μόνο κυκλοφορίες του 2015, όσο γίνεται πιο ομαλή ροή και πλήρης απουσία electronica, progressive black metal, dubstep, synthwave ή funkrockethnicedeliarap: Εδώ έχουμε μόνο μουσική απλή, οργανική, φτιαγμένη με μεράκι και αγάπη - όπως το mixtape μου δηλαδή. Καλή ακρόαση.


1. Ray Wylie Hubbard - Chick Singer, Badass Rockin'
Γερόλυκος που δε δίνει δεκάρα για το αν θα του κολλήσεις ταμπέλα ροκ, μπλουζ ή κάντρι αφιερώνει ύμνο στη Chrissie Hynde, τη Joan Jett και τις υπόλοιπες του συναφιού τους. Προσπάθησε να μη χορέψεις.
2. JD McPherson - Head Over Heels
Τέτοιον ήχο στην κιθάρα είχα να ακούσω από την εποχή του "Help You Ann" των Lyres. Και αυτά τα δεύτερα φωνητικά...
3. The Sonics - The Hard Way
Οι άνθρωποι είναι 70 χρονών. 70! Ακούστε με τι λύσσα διασκευάζουν Kinks κι ευχηθείτε να είστε κι εσείς έτσι στα 70 σας.
4. The Young Novelists - Singer-Songwriter
Αφού πιάσαμε cult ήρωες από τα 60's, προχωράμε σε μερικές σύγχρονες μπάντες που αναβιώνουν το Pebbles/Nuggets κλίμα εκείνης της εποχής: Οι Young Novelists μόλις έχουν βγει από το garage όπου προβάρουν το μεγαλύτερο hit που δεν θα ακούσει κανείς, ποτέ...
5. Imperial State Electric - Maybe You're Right
...Oι Imperial State Electric του Nicke Andersson θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν ηχογραφήσει αυτό το power pop διαμάντι με τις a-la Beatles αρμονίες κάπου στο Texas το 1966...
6. The Orange Humble Band - You Close Your Eyes
...Και οι Orange Humble Band παίζουν ακριβώς όπως θα περίμενε κανείς από μία μπάντα που περιλαμβάνει μέλη των Big Star, Posies και Lime Spiders.
7. Jimbo Mathus - Ready To Run
Αλλαγή ρότας με τον Captain Jimbo και το αγαπημένο μου τραγούδι από ένα από τα κορυφαία outsider άλμπουμ της χρονιάς. Αν δεν σου αρέσει δεν είσαι φίλος μου.
8. Tom Russell - He Wasn't A Bad Kid, When He Was Sober
Ο άνθρωπος έχει γράψει τραγούδια για τον Johnny Cash, έχει εκδώσει σε βιβλίο την αλληλογραφία του με τον Μπουκόφσκι, έχει πτυχίο Master's στην Εγκληματολογία, και μεταξύ άλλων έχει εργαστεί ως δάσκαλος εν μέσω εμφυλίου πολέμου στη Νιγηρία, ως μουσικός σε τσίρκο στο Πόρτο Ρίκο, και ως ταξιτζής στη Νέα Υόρκη. Για πες μου λίγο τι έχεις κάνει εσύ στη ζωή σου να δω κάτι; 
9. Jason Isbell - 24 Frames
Τι ωραίο!


1. Pentagram - Earth Flight
Όλοι συνδέουν συνειρμικά τους Pentagram με τους Black Sabbath και ξεχνάνε τους Stooges και τους MC5. 
2. The King Khan & BBQ Show - Illuminations
Πιο lo-fi δε γίνεται. Πιο fun δε γίνεται.
3. Barrence Whitfield & The Savages - I'm A Full Grown Man
Νωρίτερα αναφερθήκαμε στους Lyres: Το μυστικό όπλο του Barrence (φωνάρα!) είναι τα δύο μέλη των Lyres στη μπάντα του. Α, και στα 90's ο Barrence είχε κάνει και 2 δίσκους με τον Tom Russell.
4. Vintage Trouble - Angel City, California
Καλά, όσο εσείς ψάχνεστε με τους Death Grips και τη Myrkur, αφήστε με εμένα να ακούω boogie.
5. Blackberry Smoke - Holding All The Roses
Νότιο ροκ μαριναρισμένο σε μπέρμπον.
6. Lindi Ortega - Run Amuck
Απλή και όμορφη ροκαμπιλιά από ένα κορίτσι που αγαπώ.
7. Whitey Morgan & The 78's - Waitin' 'Round To Die
Πλησιάζοντας προς το τέλος ρίχνουμε τους τόνους για λίγο με την καλύτερη διασκευή της χρονιάς. Ύμνος.
8. Mischief Brew - Lancaster Avenue Blues
Πανκ ροκ με κελτικό υπόστρωμα, για πολλές μπύρες. Όποιος ερεθίζεται στη σκέψη ενός New Model Army/Gogol Bordello υβριδίου εδώ θα βρει τη σωτηρία του.
9. Frank Turner - Get Better
Get better λέει αυτός, δεν ξέρω αν γίνεται καλύτερα. 

Κατεβάστε το Mixtape εδώ.

Sunday, 30 August 2015

Short Attention Span Record Reviews - September Preview


The Hellacopters go power pop. (8)

IRON MAIDEN – The Book Of Souls
OK. (7)

JOHN ZORN – The True Discoveries Of Witches And Demons
If you’re into prog then Zorn’s new instrumental ensemble will blow your mind to shreds, sort of like a jazz/metal version of Fantomas doing the weirdest rhythms King Crimson ever failed to come up with. (8)

Sounds like mid-90’s Ulver, exploring Scandinavian folklore through a black metal prism. Interesting in concept, somewhat lacking in execution. (6)

NILE – What Should Not Be Unearthed
Look, it’s a Nile album, OK? It’s fast, it’s technical, it’s crushingly heavy, you’ve heard it before, it’s Morbid Angel doing songs about ancient Egypt. (7)

THE SWORD – High Country
From the Thin Lizzy shuffle of “Empty Temples” to the QOTSA pop of “Seriously Mysterious” The Sword are not afraid to take risks and try new things here, and most of them work. (7)


The best garage punk blues/soul rock ‘n’ roll shouter you’ve never heard of is back with his toughest, most in-your-face album yet. Dig! (8)

Sorry, I don’t get it. I just don’t. (6)

HOLY SONS – The Fall Of Man
Better known as Grails/Om drummer, Emil Amos plays most instruments himself on this album that sounds like Pavement doing 70’s AM soft rock. (7)

MOCEAN WORKER – Mocean Worker
The kind of pleasant-but-sort-of-generic electrofunk you’ll hear blasting in beach bars across the universe. (6)

Maximo Park frontman in side project that sounds just like Maximo Park minus the hooks. (6)

RAY WYLIE HUBBARD – The Ruffian’s Misfortune
Is this rock, or is it country, or is it the blues? Dunno. Does it kick ass? You bet! (8)

VARIOUS ARTISTS – Truckers, Kickers, Cowboy Angels: The Blissed-Out Birth Of Country Rock Vol. 5, 1972
The title is self-explanatory and this series just keeps getting better: Vol. 5 has The Byrds, JJ Cale, Townes Van Zandt, Ry Cooder, Kris Kristofferson, New Riders Of The Purple Sage, Pure Prairie League, John Prine, Everly Bros, Rick Nelson, Dan Fogelberg, Nitty Gritty Dirt Band etc. (9)

Wednesday, 19 August 2015

Short Attention Span Record Reviews - Summer In The City Version


Apocalyptic distorted goth folk for black-clad, pale-skinned angsty post-teens, and I mean that in the best possible way. (7)

COSMIC PSYCHOS – Cum The Raw Prawn

Old Australian punks still sound uglier and funnier than the dozens of grunge bands they inspired 25 years ago. They still look uglier and funnier too. (7)

DISTURBED – Immortalized

With those soaring melodies and a relative scarcity of guitar solos you might be hesitant to call it “heavy metal”, but Disturbed’s unique brand of anthemic loud rock still makes for enjoyable listening. A solid comeback. (7)


American style space rock, sort of like a lo-fi version of Monster Magnet’s version of Hawkwind. Fire up that bong! (7)


Funny how 20 years ago Fear Factory’s ultra-compressed, mega-triggered industrial metal honestly sounded 20 years ahead of its time, and yet 20 years later shows its wrinkles. Still got a soft spot for them though. (7)

GHOST – Meliora

Definitely the catchiest tunes you’ll hear in 2015 from satanic mask-wearing ghouls – this glorious album officially elevates Ghost to the status of Rock ‘n’ Roll Saviours and will someday be regarded as a classic. (9)

KHEMMIS – Absolution

More Candlemass than St. Vitus, this is doom metal of the METAL variety with twin guitar leads and epic vocals and all that. (8)

LAMB OF GOD – VII: Sturm Und Drang

Slayer riffs galore and a venomous Blythe in great form make this the best LOG album since “Ashes Of the Wake”, probably. (8)

PENTAGRAM – Curious Volume

Half-crazed human wreck still sounds like a mud-covered Iggy Pop doing Black Sabbath. (8)

TEENAGE TIME KILLERS – Greatest Hits, Vol. 1

Given the range and sheer number of this hardcore/metal supergroup’s participants and guests (members of C.O.C., Clutch, Lamb Of God, Slipknot, Prong, Fear, Goatsnake, SUNNO)), Sacred Reich, Dead Kennedys, and of course Dave Grohl), the end result is not as exciting as it should be. Either that or I’m getting old. (6)

YEAR OF THE GOAT – The Unspeakable

Occult rockers return as Year Of The Muse or Muse Of The Goat or something, but it’s actually much better than what you’d imagine a satanic version of Muse should sound like. (7)



Pistol Annie #3 releases a great solo album too, just like Miranda and Angaleena did last year. These country girls are on fire! (8)

DANIEL ROMANO – If I’ve Only One Time Askin’

Young Canadian country trobadour, a strong songwriter and storyteller steeped in the classic 70’s pop-country (i.e. non-outlaw) tradition. (7)

DR. DRE – Compton

Dr. Dre’s return (and, quite likely, farewell) is an all-star rap affair featuring Kendrick Lamar, Xzibit, Ice Cube, Snoop Dogg, Eminem and others. Not his best, but solid. (7)

ELENI MANDELL – Dark Lights Up

The first words out of Eleni’s mouth on this live-in-the-studio recording are “I’m old fashioned” and it certainly sounds that way, with melodies and instrumentation that wouldn’t feel out of place on the Patsy Cline or Roger Miller catalogues. (7)

FRANK TURNER – Positive Songs For Negative People

Compared to 2013’s excellent “Tape Deck Heart” the folk punk star’s new album is rawer, but somewhat lacking oomph. He can still kick the ass of most singer-songwriters today though. (7)

GALACTIC – Into The Deep

Veteran New Orleans funk party band in top form plus superguests (Macy Gray, Mavis Staples etc.). Shake that booty! (8)

JASON ISBELL – Something More Than Free

My review back in June when I first got hold of a promo, was the following:
Isbell is a top-notch country rock songwriter and storyteller and all his albums are growers – you listen to them at first thinking “this is a solid (7)” but then you find yourself regularly seeking refuge in them years down the road. I’m pretty sure this one won’t be an exception so let’s admit that it’s really an (8+)
Now after the official release and repeated spins, I can confirm I was right. (8+)

JIM CROCE – The Definitive Croce
Comprehensive compilation of this wonderful early 70’s acoustic balladeer’s best work. Croce’s melodies and characters are guaranteed to put a bittersweet smile on your face. (9)

KRISTINE – Kristine

Cheesy 80’s AOR-lite nostalgia is apparently a proper genre now called synthwave and this Greek girl is its Goddess. It’s Berlin not Heart, 1988 Benatar not 1981 Benatar, Don Henley not Bon Jovi – hats off for getting the sound down perfectly but still needs work on the hooks. (6)

LINDI ORTEGA – Faded Gloryville

Lindi, will you marry me? (8)


No Punch Brothers-experimentation or Old Crow Medicine Show-rockisms: The Foghorn Stringband’s version of bluegrass is as orthodox as it gets. (7)

THE LONDON SOULS – Here Come The Girls

Retro rock duo manage to sound surprisingly un-Black Keys/White Stripes-like, rather going for a late Beatles/Led Zep hybrid sound. (7)

THE ORANGE HUMBLE BAND – Depressing Beauty

15 tasty, jangly nuggets by this Australia-based power-pop supergroup led by an ex-Lime Spider and featuring A-list Americans (Big Star’s drummer plus a couple of Posies). (8)


Young Canadian sextet shows great promise – the bluegrass-y folk ballads are great, the garage rock numbers are groovy, and when their voices harmonize the result is delightful. (7)


Keefus Green is a long-time T-Bone Burnett associate with hip recent True Detective credentials. Jade Vincent likes to sing creepy torch song melodies over Green’s dance beats in a sexy, sultry voice that’ll make your knees wobble. The third album of this mysterious, under-the-radar duo sounds like absolutely nothing else you’ll hear in 2015. (8)

VINTAGE TROUBLE – 1 Hopeful Road

Too many soul ballads this time around and the more rocking numbers lack personality – there’s nothing as striking as “Blues Hand Me Down” or “Nancy Lee” on the new album. Disappointed, but I bet they kick major ass live. (6)

WILCO – Star Wars

Wilco gave this album away as a free download, and the least I can say is that it’s definitely value for money. (6)

Wednesday, 1 July 2015

Short Attention Span Record Reviews: July 2015 Referendum Version


AUTHOR & PUNISHER – Melk En Honing 
Mad scientist makes his own instruments and uses them to create the most punishing industrial noise imaginable. (8)

BTBAM’s music is quite impressive like a Santiago Calatrava-designed building is impressive, you look at a Calatrava building thinking “wow, that’s impressive”, but imagine having to look at a Calatrava building FOR 70 FUCKING MINUTES STRAIGHT. (6)

So you like Deafheaven-style hipster black metal and you’re looking for something new because Liturgy is so 2011? Well here it is, enjoy. (8) 

FAILURE – The Heart Is A Monster
90’s cult alternative rock heroes, Tool protégées and one of Cave In’s major spiritual guides release comeback album after an 18-year hiatus. (7) 

FUCKED UP – Year Of The Hare
Another 30-minute long art-punk EP consisting of just 2 songs. Not as strong as “Year Of The Dragon”. (7) 

MISCHIEF BREW – This Is Not For Children
Folk-punk aficionados who enjoy the Dropkick Murphys, Gogol Bordello, New Model Army and beer will cream their shorts with this one. (8) 

MUTOID MAN – Bleeder
Cave In mainman and Converge drummer go full-on metal on your ass and this riff-orama sounds absolutely huge. (8) 

Melodic hard rock shamelessly plagiarizing the pre-hair metal era of “Perfect Strangers”, “Slide It In” and “Frontiers”. If you can’t tap your foot and shake your booty to this you’re dead inside. (8) 

REFUSED – Freedom
“The Shape Of Punk To Come” almost shaped the punk to come in 1998, and in a perfect world this divisive comeback album would finish the job. (9) 


CRAIG FINN – Newmyer’s Roof 
The Hold Steady mainman releases 5-track EP as an appetizer for solo album coming in September, focuses on a stripped-down, less epic sound. But those lyrics… (7) 

JENNY LYSANDER – Northern Folk 
Laura Marling and Anais Mitchell fans should check this fantastic Swedish lady out. Also for all the weirdos out there who go ecstatic over obscure late-60’s acid folk, this is in the same vein. (8) 

KACEY MUSGRAVES – Pageant Material 
“Pageant Material” is “Last In Line” to “Same Trailer Different Park”’s “Holy Diver”: Exactly the same album as its predecessor, only slightly less great because it’s exactly the same album. (8) 

KRISTIN DIABLE – Create Your Own Myth
The fantasically named Kristin Diable tries to create her own myth with her Dusty-flavored debut which mostly sounds like a darker Amy Winehouse. (8) 

RICKIE LEE JONES – The Other Side Of Desire 
Rickie goes to New Orleans to overcome her writer’s block and comes up with a decent piece of country- and blues-infused late-night listening. (7) 

TERAKAFT – Alone (Tenere) 
If you’re into Tinariwen’s “desert blues” vibe and groove then this is going to be right up your alley – the two bands sound virtually indistinguishable, at least to western ears. (7) 

VARIOUS ARTISTS – Truckers, Kickers, Cowboy Angels: The Blissed-Out Birth of Country Rock, Vol. 4 1971 
Another fun instalment in this series documenting the birth and rise of country rock and really, you should buy all of them. This one’s got Commander Cody, Gene Clark, Alex Harvey, Kris Kristofferson, Johnny Cash, Flying Burrito Bros, The Band, New Riders Of The Purple Sage, JJ Cale, Delaney & Bonnie, Little Feat, Ry Cooder, Poco, Sir Douglas Quintet and many others. (9) 

WILLIAM D. DRAKE – Revere Reach 
Prog rock in the very English and most bucolic sense of the term from former Cardiacs keyboardist. Very un-rock ‘n’ roll but interesting. (7) 

WILLIE NILE – The Bottom Line Archive Series: 1980 & 2000 
Two live sets from the same venue, separated by 20 years, from a NYC singer-songwriter cult hero who knows how to rock a crowd. Raw, gritty and street-smart. (8)

Friday, 19 June 2015

Korean Karaoke Bar

"Χ., πρέπει να βγάλουμε την ομάδα έξω ένα βράδυ τώρα πριν αρχίσει το Ραμαζάνι." 
"Ώχου πια με αυτά τα team building σου ρε συ, δεν βαρέθηκες ακόμα; Τι λες, να τους πάμε για κάνα φαγητό και κοκτέηλ στο Pier 7;"
"Σκεφτόμουν βραδιά karaoke."
"Πάνω από το πτώμα μου, αν πιστεύεις ότι θα με κάνεις να τραγουδήσω γελιέσαι!"
"Θα τραγουδήσεις και θα πεις κι ένα τραγούδι! Κόψε τη γκρίνια, θα είναι διασκεδαστικό."

"Είχα διασκεδάσει μια φορά κάποτε, δε μου άρεσε."

Δυστυχώς η πλειοψηφία του γραφείου βρίσκει την ιδέα του karaoke εξαιρετική οπότε αναγκάζομαι να συμβιβαστώ και κάπως έτσι, έχοντας πρώτα κατεβάσει μερικά τζιν τόνικ αμέσως μετά τη δουλειά, κατευθυνόμαστε όλοι μαζί προς το Kung Korean Restaurant & Karaoke, σε κάποιο ξενοδοχείο στην καρδιά του νέου Ντουμπάϊ. 

Το λόμπι του Byblos Hotel είναι τίγκα στην κελεμπία αλλά μόλις ανεβαίνουμε στον ημιόροφο όπου είναι χωμένο το Kung, ξαφνικά βρισκόμαστε στη Σεούλ - το προσωπικό και οι πελάτες είναι όλοι Κορεάτες κι εγώ αρχίζω να νιώθω σαν να είμαι παγιδευμένος μέσα στο χειρότερο ανέκδοτο όλων των εποχών ("δύο Άγγλοι, δύο Αυστραλοί, ένας Ισπανός, ένας Ινδός, ένας Έλληνας, μία Νοτιοαφρικάνα, μια Ρωσίδα και μια Παλαιστίνια μπαίνουν σε ένα Κορεάτικο μπαρ..."), ανακουφίζομαι όμως όταν παρατηρώ πως το μαγαζί είναι στημένο με τη λογική των "private rooms": Κλείνεις δωμάτιο αποκλειστικά για την παρέα σου, άρα δεν θα γίνω ρόμπα μπροστά σε καμιά εκατοστή αγνώστους. Το κάθε δωμάτιο έχει ένα τραπέζι στη μέση και πάνω δύο songbooks κι ένα μικρόφωνο, καναπέδες γύρω-γύρω, στη μία άκρη μια μεγάλη οθόνη για τους στίχους και το μηχάνημα karaoke, στην άλλη άκρη τα ηχεία.

Η ανακούφισή μου μετατρέπεται σε ανησυχία σχετικά με το τι ακριβώς έχει λάβει χώρα στο σημείο που κάθομαι όταν παρατηρώ δύο παράξενες, λεπτές, βαθιές τρύπες στη μαξιλάρα του καναπέ και συνειδητοποιώ ότι μάλλον έχουν προκληθεί από τακούνια-στιλέτο (στην Ασία, τα karaoke bars με private rooms συχνά δεν είναι παρά βιτρίνα για "gentlemen's clubs" όπου προσφέρονται και άλλου είδους υπηρεσίες), αφήνω όμως την ενοχλητική σκέψη στην άκρη όταν φτάνει στα χέρια μου το songbook για να διαλέξω τραγούδι. Είναι χιλιάδες! Πολλά είναι προφανώς Κορεατικά, οι τίτλοι των τραγουδιών είναι γραμμένοι με ιδεογράμματα, έχει όμως και πάρα πολλά "Δυτικά". Στο μεταξύ η πρώτη συνάδελφος έχει ήδη ξεκινήσει να τραγουδάει (άθλια) το "One Way Or Another", διαβάζοντας τους στίχους στην οθόνη και ερμηνεύοντας τους όλους με περίπου ένα δευτερόλεπτο καθυστέρηση και ενάμισι ημιτόνιο off. Ο Ισπανός ψάχνει να βρει Julio Iglesias.

"Δε γαμιέται", σκέφτομαι, "αφού αργά ή γρήγορα θα έρθει η σειρά μου, ας τραγουδήσω τώρα να ξεμπερδεύω" κι επειδή once a DJ always a DJ, επιλέγω το "My Sharona" που δένει καλά με το προηγούμενο των Blondie. Σηκώνομαι, πατάω τον κωδικό του τραγουδιού στο μηχάνημα, παίρνω το μικρόφωνο, και μεταμορφώνομαι.

Σοβαρά. Μεταμορφώνεσαι. O φόβος μη γίνεις ρεζίλι εξαφανίζεται, όλες οι εφηβικές rock star φαντασιώσεις σου επιστρέφουν και σου ρίχνουν μια γερή κλωτσιά στα οπίσθια. "Δώστα όλα!" σου λένε, "show 'em what you've got!". Και τα δίνω όλα. Είμαι στη σκηνή, είμαι ο frontman, και η δουλειά μου είναι να ξεσηκώσω το κοινό.

Never gonna stop, give it up, such a dirty mind
I always get it up, for the touch of the younger kind
My, my, my, aye-aye, whoa!

M-m-m-m-m-m-m-my, my, my, aye-aye, whoa!

M-m-m-my Sharona!

Χάχανα, χειροκροτήματα, ποτά: Όσο περισσότερα ποτά, τόσο οι ερμηνείες γίνονται χειρότερες (ή καλύτερες, όπως το δει κανείς). Συνειδητοποιώ ότι αφού έχουμε κλείσει το δωμάτιο για δύο ώρες δεν ξεμπερδεύω με ένα τραγούδι και η σειρά μου θα έρθει ξανά. Οι υπόλοιποι επιλέγουν Sinatra (ευτυχώς όχι το "My Way", είναι επικίνδυνα πράγματα αυτά), Simon & Garfunkel, Stones, "La Bamba", στανταράκια, εγώ όμως έχω αποφασίσει να το πάω all the way: Στον επόμενο γύρο επιλέγω "Bohemian Rhapsody". Στο οπερατικό σημείο δύο συνάδελφοι σηκώνονται για χορωδιακό support και, φυσικά, για ομαδικό headbanging στο σόλο (όλοι έχουν δει το Wayne's World). Υπάρχει βίντεο. Όχι, δεν θα το δείτε.

Φαίνεται ότι ο συνδυασμός karaoke και αλκοόλ ευνοεί την καλλιέργεια κλίματος συντροφικότητας. Κοιτάω γύρω και βλέπω ότι οι εντάσεις και οι κόντρες του γραφείου έχουν μπει στην άκρη, όλοι γελάνε, καλαμπουρίζουν, ξεδίνουν σφαγιάζοντας αγαπημένα τραγούδια. Το να τραγουδήσεις δημόσια, έστω και μπροστά σε δέκα γνωστούς, απαιτεί να δείξεις αδυναμία και να εκτεθείς. Η  μουσική λειτουργεί απελευθερωτικά και βοηθά να το κάνεις χωρίς να δίνεις και πολύ μεγάλη βαρύτητα σε αυτό. Μεγάλη υπόθεση όταν δεν είσαι πια ξένοιαστος πιτσιρικάς.

Το karaoke songbook περιέχει κάποιες απρόσμενες επιλογές. Ανάμεσα στη Madonna και τους One Direction βρίσκω ας πούμε ένα τραγούδι των White Lion, και το πέμπτο τζιν τόνικ μου βγαίνει από τη μύτη όταν εντοπίζω στο songbook το "Masque Of The Red Death" των Crimson Glory. Δεν είναι όμως αυτό για απόψε, οπότε για το encore μου επιλέγω "Livin' On A Prayer". Μεγάλη επιτυχία, γκραν σουξέ, στο ρεφρέν πιστεύω με άκουσαν μέχρι το λόμπι.

Ο Κορεάτης έρχεται να μαζέψει τα άδεια ποτήρια και μας ενημερώνει ότι το δίωρο πέρασε, θέλουμε να κάτσουμε κι άλλο; Ευχαριστούμε, άλλη φορά. Στο ισόγειο του ξενοδοχείου έχει μια παμπ, πάμε να πιούμε μια τελευταία ήσυχη μπύρα. Παιδιά, άκουσα ότι στην άλλη πλευρά της πόλης έχει ένα Ρωσικό karaoke bar, πότε θα πάμε;